Biohacking

Czy SARM-y zastąpią niedługo sterydy anaboliczne w kulturystyce i sportach siłowych?

SARM-y od pewnego czasu są jednym z najszerzej komentowanych tematów w branży fitness. Czy rzeczywiście stanowią wartościową i bezpieczną alternatywę dla klasycznych sterydów? Sprawdzamy!

SARM-y – co to takiego?

SARM-y to selektywne modulatory receptorów androgennych, co oznacza, że działają wybiórczo. Związki eliminują pokaźną liczbę skutków ubocznych towarzyszących stosowaniu np. sterydów anaboliczno-androgennych (SAA). Podobne efekty w połączeniu z mniejszym ryzykiem z pewnością brzmią niezwykle kusząco, szczególnie z perspektywy młodych adeptów kulturystyki. Warto jednak mieć na uwadze, że redukcja ryzyka nie jest równoznaczna z całkowitym jego brakiem.

Wielu specjalistów w dziedzinie bodybuildingu zaznacza, że SARM-y stosujemy na własną odpowiedzialność. Mogą bowiem powodować dokładnie takie same skutki uboczne jak wspomniane sterydy (SAA) – najczęściej obserwuje się bóle głowy, bezsenność, wahania nastroju czy zwiększenie enzymów wątrobowych. Wymienione niedogodności pojawiają się co prawda rzadziej, przy bardziej pokaźnych dawkach i dopiero w trakcie długotrwałego stosowania, ale pomimo to powinniśmy zdawać sobie sprawę z ich istnienia. Podobnie jak z faktu, że SARM-y figurują na liście substancji zakazanych przez Światową Agencję Antydopingową. Stosowanie tych związków podczas aktywnego uprawiania sportu zawodowego nie wchodzi więc w grę.

Aktualnie wyróżnia się dwie najlepiej przebadane dotąd substancje: ligandrol (LGD4033) i ostarynę (MK2866). Pozostałe SARM-y wymagają jeszcze szeregu wnikliwych badań, zanim będzie można przeprowadzić bezpieczne badania na ludziach. W tym artykule skupimy się więc na analizie jedynie ligandrolu i ostaryny.

Ligandrol (LGD4033) – działanie i skutki uboczne

Przeprowadzone na ludziach badania z ligandrolem w roli głównej przyniosły następujące informacje:

  • tylko 1 mg substancji na dobę podawany zdrowym mężczyznom przez okres 21 dni wystarczył do tego, by spowodować wzrost tkanki mięśniowej o 1,21 kg. Można było jednak zaobserwować spadek wydzielania naturalnego testosteronu;
  • 22 mg na doby ligandrolu nie powodowały żadnych efektów ubocznych;
  • nic nie wskazywało na to, by ligandrol stymulował utratę tkanki tłuszczowej.

Wyniki eksperymentów pozwalają wysnuć śmiałą tezę, że im większą dawkę ligandrolu będziemy zażywać w trakcie doby, tym większe będą nasze przyrosty mięśniowe, ale jednocześnie mocniej spadnie wytwarzanie testosteronu. Niektórzy testujący uważają, że lepiej robić nawet 4-tygodniowe przerwy między cyklami. Inni zaś twierdzą, że substancja zdecydowanie zaburzyła jakość ich snu.

Ostaryna (MK2866) – działanie i skutki uboczne 

Ostaryna może poszczycić się mianem najlepiej przebadanego SARM-u w testach na ludziach. Co ciekawe, w pewnym momencie korzystało z niej kilkudziesięciu zawodowych amerykańskich sportowców, którzy zostali jednak zawieszeni (przypominamy: adulatory androgenowe nie są dozwolone).
Substancja może stać się jeszcze bardziej intrygująca, gdy weźmiemy pod uwagę fakt, że w jednym z eksperymentów sprawdzających jej działanie uczestnicy nabrali średnio 0,5 kg masy mięśniowej w miesiąc – nie ćwicząc w międzyczasie siłowo! Jednocześnie nie odnotowano właściwie żadnych efektów ubocznych. Negatywne efekty stosowania ostaryny zauważają na ogół jedynie osoby zażywające bardzo duże dawki tego związku. Wynika z tego, że jeśli chcemy włączyć SARM-y do naszego cyklu treningowego to najlepiej sięgnąć właśnie po MK2866.

Zdj. główne: Laurynas Mereckas/unsplash.com

Piotr Bernacik
Pasjonat sportu i nowych technologii. Wolne chwile stara się spędzać aktywnie, a w międzyczasie oddaje się wartościowym lekturom - zwłaszcza napisanym w języku Szekspira.
    Izraelski system Pegasus zakazany w USA!
    Poprzedni artykuł
    10 innowacji, które zmieniły oblicze światowego kolarstwa
    Następny artykuł

    Może Ci się spodobać

    Komentarze

    Zostaw komentarz

    Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

    Więcej w Biohacking